روزنامه نگاری یعنی تلاش تمام عیار و دقیق برای تولید کالایی فرهنگی که فقط یک روز عمر می کند. یک مجموعه بزرگ از خبرنگار و نویسنده و مترجم و تایپیست و ویراستار و صفحه آرا و کارگر چاپخانه و لیتوگرافی و توزیع و دکه دار و آگهی بگیر و امور مالی و خدمات و ... و ... با تمام توان کار می کنند تا کالای اطلاعاتی شان با کمترین ایراد ممکن به دست مخاطب برسد و همه شان هم حین کار به این نکته واقفند که کالای تولیدی شان بعد از ۲۴ ساعت به زباله بدل خواهد شد. تقلای غریب و لذت بخش و زیبایی است. به نظرم شگفت انگیزی و زیباییش بیش از هر چیز دیگر به این است که کل مجموعه با آگاهی به عمر اندک محصول شان، کار را با دقت پی می گیرند.